Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

Ο Αντώνης Πανούτσος θυμάται τον Σπόρτιγκ στην Sportday 21/6/11



sday.gr

Με το φτωχό μου το μυαλό, λέω εγώ…
Γράφει ο Αντώνης Πανούτσος
21/6/2011

Η ιστορική μνήμη, που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την ιστορία, εμφανίζεται κυρίως στα ονόματα. Το σκεφτόμουνα ακούγοντας τα Λίτεξ Λόβετς, Μακάμπι Χάιφα, Σλόβαν Μπρατισλάβας, Στουρμ Γκρατς, Ντιναμό Ζάγκρεμπ, Παρτίζαν, Ρόζενμποργκ, που είναι ομάδες που στο παρελθόν έκαναν καλές πορείες στην Ευρώπη, αλλά τώρα παίζουν στον β' προκριματικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Η Μάλμε, που αντιμετωπίζει την Τορσχάβν από τα Νησιά Φερόε, το 1979 έχασε 1-0 από τη Νότιγχαμ Φόρεστ στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Σήμερα δεν έχουν σχέση με αυτό που κάποτε ήταν, αλλά το μόνο που δεν μπορεί να τους αφαιρεθεί είναι η ιστορία. Ισχύει και για την μπασκετική ΑΕΚ, που και να πέσει θα παραμένει η ομάδα που κέρδισε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο του 1968, σε έναν τελικό που μάζεψε τον περισσότερο κόσμο στην ιστορία του αθλήματος.

Η διατήρηση της ιστορίας της μπασκετικής ΑΕΚ βοηθιέται από το ποδόσφαιρο. Αντίθετα με τον Πανελλήνιο, τον Τρίτωνα, τον Αρίωνα, τον Σπόρτιγκ ή το Παγκράτι, που το μέγεθός τους στο μπάσκετ έχει εν πολλοίς ξεχαστεί επειδή δεν είχαν ποδόσφαιρο και δημοσιογράφους να το υπενθυμίζουν στους οπαδούς, η ΑΕΚ έχει καθημερινό ρεπορτάζ για να θυμίζει το μπάσκετ. Επίσης, το μπάσκετ όσο και να επηρεαστεί από την κρίση θα έχει θεατές, χορηγούς και έσοδα ώστε να μη γίνει ποδηλασία ή πυγμαχία, που η ΑΕΚ κάποτε ήταν μεγάλη, αλλά ανάθεμα κι αν σήμερα κάποιος το θυμάται.

Ο κίνδυνος για την ΑΕΚ δεν είναι να πέσει κατηγορία και να μην ανέβει με την πρώτη. Ο κίνδυνος είναι να πέσει και να ανέβει χάρη στην «πύρινη» κερκίδα της. Κάτι η μικρότερη προσοχή που δίνεται στα επεισόδια της Α2, κάτι η ανάγκη συμμετοχής κάθε μεγάλου ονόματος στη μεγάλη κατηγορία και η ΑΕΚ να ανέβει ξανά με τον τσαμπουκά της κερκίδας. Δημιουργώντας μια νοοτροπία «αυτοί τη ρίχνουν» και «εμείς την ανεβάζουμε». Οπου το «αυτοί» θα είναι οι παίκτες και το «εμείς» τα τσαμπούκια της κερκίδας. Μια νοοτροπία που ήδη διακρίνεται στα μηνύματα των οργανωμένων, «όταν εμείς πηγαίναμε στο γήπεδο εσείς δεν ερχόσασταν να βοηθήσετε».

Γα τη νέα διοίκηση της ΑΕΚ, αν αποφασίσει να φτιάξει ομάδα, προσελκύοντας νέους παίκτες, με το βάρος του ονόματος της ομάδας ο υποβιβασμός μπορεί να αποδειχτεί θετικός. Αν τον δει σαν μια μείωση που θα ξεπλυθεί μόνο με φωτιά και τσεκούρι σε κάθε έδρα που θα φιλοξενείται, θα είναι χώρος διασκέδασης κάποιων δεκάδων κουκουλοφόρων, αλλά αυτό θα είναι και το οριστικό τέλος της ιστορίας.

Αν υπήρχε, πάντως, μυαλό η σημερινή κρίση θα μπορούσε να γίνει λόγος αναγέννησης. Για το μπάσκετ εδώ και αρκετά χρόνια είναι προφανές ότι πρέπει να υπάρξει salary cap. Εδώ και χρόνια η regular season υπάρχει για να φανεί αν ο Παναθηναϊκός ή ο Ολυμπιακός θα έχουν το πλεονέκτημα έδρας. Αν φύγουν οι Γιαννακόπουλοι του χρόνου το πρωτάθλημα θα γίνεται για να πάρουν έναν τίτλο οι Αγγελόπουλοι και να ξεχαρμανιάσουν. Και όταν ξεχαρμανιάσουν η πτώση θα είναι ανεξέλεγκτη. Αν μπορούσαν να συνεννοηθούν και να κάνουν ένα πρωτάθλημα που η τσέπη της κάθε ομάδας θα αντέχει το κυνήγι του τίτλου, οι μόνοι που θα στενοχωριόντουσαν θα ήταν οι άρρωστοι που δεν θέλουν να βλέπουν μπάσκετ, αλλά την ομάδα τους να κερδίζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου