Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

ΕΘΝΟΣΠΟΡ: "Μπομ Βιβέρ των... Παρκέ"



Μάρτιο του '72 σταμάτησε το μπάσκετ ο Γιώργος Κολοκυθάς, Μάρτιο του 2013 σταμάτησε και η καρδιά του. Ξημερώματα Σαββάτου έφυγε από τη ζωή ο «θρύλος» του ελληνικού μπάσκετ και η είδηση βύθισε σε πένθος όλους όσοι τον γνώριζαν.
Και ειδικά όσοι τον θυμούνται με το «Νο 7» στη φανέλα του Παναθηναϊκού και της Εθνικής ομάδας να κάνει πράγματα και θαύματα μέσα στα γήπεδα. Για την εποχή του ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Ευρώπης.
Εφυγε νωρίς από τη ζωή, όπως νωρίς σταμάτησε και το μπάσκετ. Στο γήπεδο του Σπόρτιγκ, όπου μεγάλωσε, έπαιξε και τον τελευταίο του αγώνα στο φινάλε του α΄ γύρου (23 Μαρτίου 1972).
Ο τραυματισμός του στο ήδη ταλαιπωρημένο γόνατό του σε μία φάση με αντίπαλο τον Θανάση Χριστοφόρου (Παναθηναϊκός - ΑΕΚ 59-65), τον ανάγκασε στα 27 του να αποχωρήσει από το μπάσκετ.
Τεράστιο ταλέντο
Οι λέξεις δεν μπορούν να αποτυπώσουν το μέγεθος της αξίας του. Και στην εποχή του δεν υπήρχε η εικόνα της τηλεόρασης, η τεχνολογία που κρατά ζωντανούς ή ακόμη και κατασκευάζει σήμερα θρύλους.
Μόνο οι διηγήσεις των παλαιοτέρων, των συμπαικτών του και των αποκομμάτων από τις εφημερίδες, μπορούν να αποδώσουν εν μέρει το ταλέντο του και να τον κρατούν ζωντανό στις μνήμες μας.
Σήμερα, όλοι τον γνωρίζουν ως αντιπρόεδρο της Ομοσπονδίας και ψυχή της Εθνικής ομάδας. Μπον βιβέρ, άνθρωπος της παρέας, με απίστευτο χιούμορ, έξυπνος και πολυδιάστατος. Και τότε έτσι ήταν. Εντονη κοινωνική ζωή, διασκέδαση έξω αλλά και μέσα στα γήπεδα.
Τα σκήπτρα της διασκέδασης
Το μπάσκετ γι' αυτόν ήταν η άλλη του φύση. Λες και γεννήθηκε με την πορτοκαλί μπάλα στο χέρι.
Εμπαινε και έβαζε πόντους, απέναντι σε οποιονδήποτε και πολλές φορές ψηλότερο αντίπαλο κι ας είχε πάει κατευθείαν από ξενύχτι. Εβγαινε αβίαστα, μέσα από την ψυχή του. Ταίριαζε στην εποχή εκείνη, εποχή ανεπανάληπτη που άλλαξε τον κόσμο, αλλά κρατούσε και τα σκήπτρα στη διασκέδαση.
Ετσι και ο Κολοκυθάς προκαλούσε δέος για τα επιτεύγματά του στα παιχνίδια (έστω και αν δεν ήταν λάτρης της προπόνησης) αλλά και γέλιο με την έντονη και διασκεδαστική πλευρά του.
Αυτά, όμως, δεν τα ξόδευε δεξιά και αριστερά. Τα αστεία και το γέλιο τα πρόσφερε απλόχερα, μόνο σ' αυτούς που είχε επιλέξει να είναι κοντά του.
Το μπάσκετ το κρατούσε για προσωπική του διασκέδαση και έπαιζε όποτε ήθελε να καταθέσει την ψυχή του. Ανθρωπος που ήξερε ποιος ήταν και αδιαφορούσε γι' αυτούς και όσα δεν ταίριαζαν με τον ίδιο.
Και αν κάποιος θα μπορούσε να προκαλέσει δέος σε άλλους θρύλους, όπως ο Γκάλης ή ο Γιαννάκης, αυτός θα ήταν ο Κολοκυθάς.
Δέος. Αυτή τη λέξη χρησιμοποίησε και ο Απόστολος Κόντος στο βιβλίο του.
«Οταν πήγα στον Παναθηναϊκό, εκεί κυριαρχούσε μία μορφή, ο Γιώργος Κολοκυθάς. Τα πάντα περιστρέφονταν γύρω απ΄ αυτόν. Μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση αυτό και ήταν κάτι που προκαλούσε δέος σε όλους. Οχι τυχαία. Το άξιζε. Ηταν ισχυρή προσωπικότητα ο Γιώργος, μία μεγάλη φυσιογνωμία.
Ο ''Μύτος'', όπως τον αποκαλούσαν, ήταν μύθος. Τόσο για τον Παναθηναϊκό, όσο και για το ελληνικό μπάσκετ γενικότερα. Δεν κρύβω ότι ένιωσα περίεργα όταν βρέθηκα δίπλα του στην πρώτη προπόνηση. Ποτέ δεν ήξερα ότι τον θαύμαζα τόσο πολύ. Ηταν ένας σπουδαίος παίκτης που χαιρόσουν να βλέπεις και, πολύ περισσότερο, να τον έχεις συμπαίκτη. Ηταν ένας υπέροχος άνθρωπος».
Ολοι θα έχουν να θυμηθούν κάτι αύριο στο Α΄ Νεκροταφείο (3 μ.μ.), όπου θα τον αποχαιρετήσει η μεγάλη οικογένεια του μπάσκετ και θα συμπαρασταθεί στην αγαπημένη του γυναίκα, Ασπα και τα λατρεμένα παιδιά του, Χρύσανθο και Αγγελίνα.
Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ
Από τα Πατήσια στην κορυφή της Ευρώπης
Γέννημα-θρέμμα Πατησιώτης ήταν ο Γιώργος Κολοκυθάς, που ξεκίνησε την καριέρα του στον Σπόρτιγκ. Σε ηλικία 16 ετών, ο γεννηθείς στις 2 Νοεμβρίου 1945, μαθητής ακόμη στις «Σχολές Χατζηδάκη», ένας φίλος του τον πήγε στο γήπεδο για να παίξουν. Εκεί τον είδε ο Απόστολος Τασούλας και αμέσως του έβγαλε δελτίο.
Στην ομάδα των Πατησίων ο Γ. Κολοκυθάς έπαιξε δύο χρόνια και επειδή ο Σπόρτιγκ δεν τον παραχωρούσε, έμεινε για 14 μήνες εκτός γηπέδων, όπως προέβλεπε ο νόμος, προκειμένου να μετακινηθεί στον Παναθηναϊκό το 1964.
Με τους «πράσινους» κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα (το 1967, το 1969, το 1971 και το 1972) και αναδείχτηκε δύο φορές πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Σε 132 συνολικά αγώνες πέτυχε 3.529 πόντους (μ.ό. 26,7).
Το ρεκόρ του ήταν οι 51 πόντοι που είχε σημειώσει εναντίον της ΧΑΝΘ στις 15/7/1967 και μετά οι 41 πόντοι που είχε πετύχει σε ντέρμπι «αιωνίων» (75-69) στις 7/1/68.
Στην Εθνική ομάδα ο Γ. Κολοκυθάς αγωνίστηκε σε 90 αγώνες, στους οποίους πέτυχε 1.807 πόντους (20 π.), ενώ έγινε ο πρώτος Ελληνας μπασκετμπολίστας που αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ σε Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, όπως λεγόταν τότε το Ευρωμπάσκετ.
Την πρώτη φορά που σημείωσε τη σπουδαία ατομική επίδοση ήταν το 1967 στο Τάμπερε, όπου έκανε απίστευτα πράγματα, με 206 π. (19, 7) και τη δεύτερη το 1969 στην Καζέρτα με 159 πόντους (22,7 π.).
ΤΑΚΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου